Ingezonden stukken
Lieve Xavier
Het is alweer een jaar geleden,
Dat je bent overleden...
Het heeft ons veel pijn en verdriet gedaan,
Dat je al zo vroeg moest gaan...
Ons hart doet nu nog pijn,
Dat je niet meer bij ons kan zijn...
Toch ben je bij ons vandaan,
Maar in ons hart zal je altijd blijven staan...
Je zal altijd in onze gedachten blijven,
We missen je nog elke dag...
Xavier
We
Zullen
Je
Nooit
Vergeten
Veel liefs
...Evelien...Sandra...Rianne...
29-8-2003
Lieve Agma en Olaf,
Wij hebben stukken van de site gelezen maar helemaal is bijna onmogelijk in één keer. We vonden het heel indrukwekkend.
René heeft voor mij de foto's van Xavier uitgeprint en jouw toespraak tijdens de crematie. In één woord dit is een moederhart wat spreekt.
Vandaag is voor jou een vreselijke dag. Ik zou willen dat ik iets kon doen om je op te beuren, maar ik weet dat dit onmogelijk is. Je hebt recht op je verdriet en zeker vandaag en dan komt er nog één. De vreselijkste dag uit jouw leven 2 september, toen stond jouw leven stil, en na een jaar probeer je stukje bij beetje je leven samen met Olaf, familie en vrienden weer op te pakken.
Ik heb bewondering voor hoe je dat doet. Agma het enige wat ik je nu toewens is de kracht om te overleven en dat kan je, de ene dag iets meer dan de anderen, maar sterk ben je, dat bewijs je al heel je leven.
Agma ik wens jou en Olaf heel veel sterkte en kracht toe de komende daqgen (ook 1 september) maar ook de rest van het jaar en de jaren die komen gaan en denk eraan ik ben er voor jou.
Heel veel liefs van je vriendin,
Louisa Kemper
|
